– Cruisen, arriveren en installeren –

Ondanks de afstand zijn we op een normale vakantiedag-tijd opgestaan. Als een geolied team deed iedereen zijn ding om op tijd te kunnen vertrekken. Rond kwart voor vier reden we de straat uit om via de A12, A4, A15 en A29 richting Bergen op Zoom te rijden. Vanuit daar volgden we de A4 richting de Ring 2 bij Antwerpen.

Rond de klok van vijf uur passeerden we de Belgisch-Nederlandse grens. De auto kreeg inmiddels dorst. Niet dat we al zo’n enorm stuk gereden hadden, maar iets met niet tanken vóór vertrek… En als je moet tanken, lijken er ineens nergens tankstations te zijn. Uiteindelijk konden we de parachute uitgooien bij Esso Kruibeke. Hier werd de tank volgepompt, een sanitaire stop gemaakt en genoten van een heerlijk bakkie pleur.

De reis werd vervolgd via de E17 richting Vive la France. Rond zeven uur reden we Frankrijk binnen. De volgende stop was omstreeks acht uur bij Aire de Saint-Léger. Tijd voor ontbijt. Er werden wat witte bolletjes gesmeerd en soldaat gemaakt.

Vervolgens reden we via de A1 langs Lille en sloegen we bij Péronne af naar de A29 richting Amiens. Langs dit traject werden we getrakteerd op een flinke hoeveelheid péage-poortjes. Gelukkig hebben we een tolbadge, waardoor we redelijk vlot konden doorrijden. De A29 bracht ons uiteindelijk via de Pont de Normandie langs Honfleur, waarna we de A13 op draaiden.

_{Port de Normandie. Copyright Imanol Gallego}

Rond twaalf uur volgde nog een laatste tussenstop voor een sanitaire pauze en een eenvoudige lunch.

De A13 bracht ons langs Caen en Bayeux. Daarna verlieten we de snelweg en zetten we koers richting de camping. Camping Yelloh! Village Portland ligt vlak bij het dorpje Port-en-Bessin-Huppain. Om half drie meldden we ons bij de receptie en niet veel later stonden we op onze plek: S62.

^{Camping Yelloh! Village Portland}

Deze keer duurde het opzetten van de nieuwe luifel iets langer dan tijdens de oefensessie in Bleiswijk. Maar rond half vijf zaten we alsnog met een frisje voor de caravan. En daar doe je het uiteindelijk voor.

Er werd besloten om naar het campingwinkeltje te lopen om te kijken wat er verkrijgbaar was. Dat viel eerlijk gezegd een beetje tegen. Wat snacks, drinken en wat vleeswaren, maar niet genoeg om de komende dagen van te leven. Dat betekent dus binnenkort een supermarkt opzoeken.

Het oorspronkelijke plan was om iets af te halen, maar toen we de prijzen bij het restaurant zagen, bleek dat nauwelijks verschil te maken. Dus schoof het complete gezelschap maar aan in het restaurant. Daarbij hoorde natuurlijk ook een drankje. Wij genoten van een heerlijke Sancerre, Emily koos een cocktail en voor Zoey stond er een ice tea op tafel.

Eerst werd er rustig genoten van een borrelhapje, waarna het eten werd geserveerd. Emily en Zoey gingen voor een pizza. Bianca koos mosselen in een camembertsaus en ik ging voor een flank steak met kaassaus.

Na het eten werd er gedoucht en deed iedereen nog even zijn eigen ding. Er werd gekleurd, een journal bijgewerkt, een moordzaak opgelost en uiteraard werd ook dit blog geschreven.

Een rustige reisdag, zonder file, precies zoals we hem graag hebben: rustig gereden, veilig aangekomen en het genieten kan beginnen. 🍷🏕️🚗