– Wandelen, Bokkige Herfstmarkt en pannekoeken –

Nico, zaterdag 17 oktober 2026

Op deze frisse ochtend werden we op een redelijk vroeg tijdstip wakker. Nou ja, Bianca en ik dan. De twee dames lagen nog heerlijk in dromenland toen wij op pad gingen om de broodjes op te halen.

Het was zo’n heerlijk rustige ochtend waarop de wereld nog niet helemaal wakker lijkt. Omdat het toch lekker was om de benen even te strekken, besloten we niet de kortste route te nemen. Via een kleine omweg wandelden we naar de cafetaria, waar onze bestelling al netjes op ons lag te wachten.

Toen we terugkwamen, stond de ontbijttafel al gedekt en werden er een paar eitjes gekookt. Tijdens het ontbijt bespraken we wat we zouden gaan doen. Uiteindelijk werd besloten om eerst een wandeling te maken over de Wekeromse Zand. Voor de middag stond namelijk de Bokkige Herfstmarkt in Otterlo op het programma.

Nadat alles van het ontbijt was opgeruimd, werd eerst nog een bakkie koffie gedaan. Tijdens de koffie deed iedereen even zijn eigen ding. Vervolgens trokken we de wandelschoenen aan. De wandeling begon direct achter de tuin van het huisje. Het pad voerde ons langs de rand van het park richting de Wekeromse Zand.

Eenmaal op de zandvlakte gebeurde er iets bijzonders. Bianca veranderde spontaan weer in een klein meisje. Terwijl wij nog stonden te genieten van het uitzicht, dartelde zij al vrolijk over het zand alsof ze haar persoonlijke speeltuin had ontdekt.

Vanaf de zandvlakte wandelden we verder door het bosgebied. Hier en daar werden foto’s gemaakt, omgevallen bomen ontweken en kwamen we nog wat half vergane hekken tegen die duidelijk betere tijden hadden meegemaakt.

Na een wandeling van ongeveer 2,5 kilometer kwamen we weer terug op het park.

En dan gelijk maar even een rectificatie. Gisteren schreef ik namelijk dat we wat gingen drinken bij Grand Café De Luwte. Dat blijkt niet helemaal juist te zijn. Het café heet Grand Café De Houtzagerij? Nee. Grand Café De Rustplaats? Ook niet. Het heet gewoon Grand Café De Luwe. Bij deze rechtgezet.

Daar genoten we van een heerlijke najaarsthee met verse ingrediënten en een warme chocolademelk.

Rond het middaguur waren we weer terug bij het huisje. Omdat de markt pas om twee uur zou beginnen, hadden we nog mooi wat tijd over voor een spelletje. De meiden begonnen aan een potje Hitster, terwijl ik Bianca nog even liet zien hoe Skip-Bo gespeeld hoort te worden. Dat demonstratiemodel werd overigens niet door iedereen even enthousiast ontvangen.

Rond twee uur reden we met hoge verwachtingen naar Otterlo. Die verwachtingen werden eigenlijk alleen maar groter toen bleek dat parkeren nog niet zo eenvoudig was. Aan de rand van het dorp vonden we uiteindelijk een plekje en liepen we richting het centrum.

Daar troffen we… zes kraampjes. Zes. Niet zestig. Geen zeshonderd. Maar gewoon zes.

Er stonden wat kraampjes met huishoudelijke artikelen, honing, worsten, zelfgemaakte sjaals en wijn van de Veluwe. Maar goed. We waren er nu toch, de zon scheen en het was gezellig druk. Dus slenterden we rustig langs de kraampjes. Uiteraard konden we het niet laten om wat droge worst en mosterd mee naar huis te nemen. Bij de wijnboer kon gelukkig ook geproefd worden. De wijn smaakte verrassend goed, waardoor we uiteindelijk een witte en een rosé meenamen.De dames scoorden beiden een zelfmaakpakket voor sjaalknopen. Daarna liepen we nog even de Spar binnen voor wat boodschappen, maar precies wat we zochten konden we niet vinden.

Het oorspronkelijke plan was namelijk om ’s avonds een uitgebreide borrelplank met warme hapjes te maken en daarbij spelletjes te spelen. Dat plan werd echter aangepast. We besloten om eerst naar Hoenderloo te rijden voor een pannenkoek en later op de avond alsnog een kleine borrelplank te maken.

Zo gezegd, zo gedaan.

Niet veel later zaten we bij Pannenkoekenhuis Hoenderloo. Omdat we inmiddels allemaal flinke trek hadden gekregen, smaakten de pannenkoeken uitstekend. Mooie krokante randjes, niet overdreven dik en royaal belegd. Zoey koos voor kaas en banaan, een combinatie waarvan je vooraf denkt dat het niet zou moeten werken, maar die verrassend goed bleek. Emily ging voor kaas, ui en spek. Bianca koos kaas en spek, terwijl ik mezelf trakteerde op spek, ui en champignons.

Rond vijf uur waren we weer terug op het park. Tijd om even helemaal niets te doen. De meiden begonnen aan hun sjaalproject, Bianca dook in haar boek en ik besloot het allemaal even achter mijn oogleden uit te zoeken.

Voordat we aan de spelletjes begonnen, werd er uiteraard eerst nog een bakkie gedaan. Daarna wilde Bianca graag een revanchepotje Skip-Bo. Aanvankelijk leek dat een uitstekend idee voor haar. Ik zat volledig vast met mijn kaarten en Bianca had al bijna een volledig stapeltje voorsprong opgebouwd.

Maar goed. Op een gegeven moment vond ik het wel genoeg geweest. Langzaam kroop ik terug in de wedstrijd, kwam langszij en maakte het potje professioneel af. Zoals je zult begrijpen, was Bianca daar niet bijzonder content mee. Ik mocht alvast informeren of de bank nog vrij was voor die nacht.

Daarna werd de Hitster-competitie voortgezet en ontstond opnieuw een gezellige avond vol muziek, hapjes, drankjes en vooral veel gelach. Naarmate de avond vorderde werden de tongen ook iets losser. Er zijn opmerkingen gemaakt die uit zelfbescherming niet online gepubliceerd kunnen worden.

Hé Emily… iets met een bal en mosterd?

Meer details krijgen jullie niet.

Wederom was het rond middernacht toen we alles opruimden. Bianca en ik vertrokken richting bed, terwijl de dames nog even verder gingen met het knopen van hun sjaals.

Weer zo’n dag waarop eigenlijk niets spectaculairs gebeurde, maar die achteraf toch stiekem heel leuk bleek te zijn.

Hier wat impressies van het park.