– Vinyl en armbanden –

Nico, 30 juli 2026

“Zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam…” Wie kent het nummer van Rob de Nijs niet? Alleen klonk het hier meer als: “zachtjes tikt de regen tegen het dakraam.”

Het was al voorspeld: regen in de ochtend. We zouden eigenlijk met de dames naar een klimpark gaan, maar vanwege de weersverwachtingen hadden we dat bezoek al verplaatst naar vrijdag.

Rond een uur of acht ben ik uit bed gegaan en ben ik zachtjes de hut een beetje gaan opruimen. Zo kon ik lekker aan ons tafeltje gaan zitten. Vervolgens besloot ik eens een moordzaak op te lossen in Murdoku. Inmiddels was Bianca ook wakker en aangekleed, dus liepen we samen naar voren voor het dagelijkse stokbrood.

Eenmaal terug op de plek was het nog opvallend stil. De meiden hadden blijkbaar besloten dat regen op tentdoek een prima slaapliedje is en bleven lekker liggen. Wij zaten inmiddels gezellig in de caravan ons eigen ding te doen.

Omdat er op de camping geen fatsoenlijke koffie te krijgen is, en eigenlijk nergens in deze streek, hadden we onszelf gisteren verblijd met een koffiezetapparaat. Daardoor konden we deze ochtend genieten van twee belangrijke zaken: regen én goede koffie.

Tegen half tien begonnen onze magen voorzichtig te melden dat er voedsel nodig was. Een ontbijttafel voor twee dan maar? Ook best gezellig. Ik zag ons samen al eens een keer zitten op een camping in de Provence of Toscane….

Maar of de duvel ermee speelde…

Net toen het mes door het stokbrood ging, kwamen er twee tieners binnenlopen met de vraag of ze ook wat mochten mee-eten. Na het ontbijt volgde nog een bakkie koffie en deed iedereen zijn eigen ding. Ondanks de regen voelde de temperatuur al aangenaam aan. Niet veel later, rond half elf, hield de regen ermee op en kwam de dag langzaam tot leven.

Tegen lunchtijd haalden we wat witbrood, ham en kaas voor een paar simpele tosti’s. Na het verorberen daarvan gingen Bianca, Zoey en ik richting zwembad. Emily had er weinig trek in en bleef lekker bij de caravan.

Het zwembad was behoorlijk druk, maar er was nog genoeg ruimte om een balletje te gooien, wat te lummelen en af en toe wat te stoeien. Na een uurtje hadden we het wel gezien en besloten we richting de bar te gaan voor een drankje. Emily werd gebeld en kwam zich daar ook bij aansluiten.

Eenmaal in Blois aangekomen te zijn, was het gezellig druk in het centrum en de avondmarkt zorgde voor een leuke sfeer. Tussen de kraampjes door werd rustig rondgekeken, mensen gekeken en genoten van alle levendigheid. Het was een leuke afwisseling op alle kastelen, musea en historische locaties die we de afgelopen dagen hadden bezocht. Soms is het juist leuk om gewoon door een stad te slenteren en te kijken wat je tegenkomt.

Voor het diner strandden we bij Le Clipper. De bediening was vriendelijk en het eten wisselend van kwaliteit. Bianca had een Thaise curry en Zoey een hamburger. Beide gerechten waren erg lekker. Emily koos voor een carbonara, maar die viel helaas behoorlijk tegen. Zelf ging ik voor een steak tartare. Het vlees was van uitstekende kwaliteit, maar qua smaak miste ik wat pit. Gelukkig maakten de desserts veel goed, want die waren heerlijk.

Op de terugweg langs de markt kwamen we opnieuw langs de kraampjes. Eén daarvan verkocht vinylplaten. Daar kon ik natuurlijk niet zomaar voorbijlopen.

Ik scoorde John Lennons “Imagine”, een eerste persing inclusief poster en ansichtkaart. Daarnaast ging ook Brothers in Arms van Dire Straits mee naar huis. Daarna werden er nog wat nieuwe armbandjes gescoord voor iedereen.

Deze kraampjes stonden naast elkaar op een bijzonder gezellig pleintje met een drukbezochte bar en live muziek. Het was zo’n plek waar je eigenlijk ongemerkt kan blijven hangen. Uiteindelijk liepen we terug naar de auto voor de rit naar de camping.

Die autorit had inmiddels een heel andere sfeer gekregen. De schemering was ingezet en langzaam werd het donker. Lantaarnpalen lijken ze hier niet echt te kennen en de landelijke wegen slingeren alle kanten op. Persoonlijk vond ik dat wel leuk rijden. Of de rest van de inzittenden daar hetzelfde over dacht, laat ik even in het midden…

Voordat ik verder ga met wat we die avond hebben gedaan, dien ik nog een rectificatie te plaatsen.

Ik wist bij het blog van 27 juli niet meer wie het potje Yahtzee gewonnen had. Inmiddels heeft de winnares mij daar meerdere malen op gewezen.

Bij deze dus:

Emily, van harte gefeliciteerd met je avondwinst bij Yahtzee. 🏆🎲

En uiteraard hebben we, na thuiskomst uit Blois, ook nog een potje gespeeld. Dit potje liep tergend moeilijk, de juiste dobbelcombinaties vielen niet. Uiteindelijk zaten Bianca en ik erg dicht bij elkaar, maar uiteindelijk trok ik de winst naar mij toe.